Wachten in de trein op het station

In de trein zit ik klaar
Want ik ben hier en moet naar daar
Ik zie mensen met koffie en broodjes
Zelfde trein, dus reisgenootjes.

Een vlugge knuffel die ik zie
Dat zijn geen vrienden, vast familie
Korte rok, slobbertrui of spijkerbroek
Op weg naar werk of op bezoek.

Rugtas, rolkoffer of boodschappentas
Een korte vloek, man stapt in plas
Na een fluitje die ik nauwelijks horen kon
Verzink ik in gedachten, bij het verlaten van het station.

Alexsander Hesse 2017

Advertenties
Geplaatst in Gedicht | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Bijstand op maat, welke groep?

Zojuist ben ik gebeld door de gemeente Groningen over ‘Bijstand op Maat‘. De vraag was of ik nog interesse heb om mee te doen. Mensen die mijn blog vaker lezen zullen misschien verbaasd zijn dat ik de telefoon opneem maar het is inmiddels zo lang geleden dat werkgevers mij, tot mijn frustratie, gebeld hebben voor betaald werk dat ik van de gemeente niet mag doen dat ik tegenwoordig de telefoon weer opneem. Bovendien werd er in de brief van ‘Bijstand op Maat‘ vermeld dat ik gebeld kan worden door de universiteit.

Kort na de bijeenkomsten over ‘Bijstand op Maat‘ ging mijn telefoon ook al eens, toen werd ik gebeld door het ‘Dagblad van het Noorden‘. Mijn eerste gedachte was dat ze eindelijk het verhaal van een bijstandsgerechtigde wilden plaatsen. Dat eindelijk het echte verhaal geplaatst mocht worden, dat de inwoners van Groningen die niet het slachtoffer van het beleid van de GroenLinks wethouder zijn ook mogen weten wat er echt gebeurd bij de sociale dienst in Groningen. Het bleek een mevrouw te zijn die mij een abonnement wilde verkopen. Ik heb haar verteld hoeveel inkomsten ik elke maand heb en hoeveel daar elke maand afgaat aan schulden, voor medicijnen en contactlenzen. Toen ze het nog niet begreep zei ik heel direct dat ik er het geld niet voor heb en toen begreep ze het wel. De wethouder kent ze niet.

Naar aanleiding van de vragenlijst van de universiteit die ik online heb ingevuld had ik toch wel een belangrijke opmerking. bijstand op maat vraag Deze mail heb ik op 4 oktober verzonden en dezelfde dag nog kreeg ik een reactie van de RUG. Bijstand op maat vraag doorspelen Dat ik 9 dagen later nog geen reactie van de gemeente heb zal niemand verbazen, mijn vraag over de beslagvrije voet wordt nog altijd door mijn klantmanager ontweken en ik reageer dan ook niet weer op de onzin die zij in de mail zet. De ombudsman is er mee bezig en ik wacht rustig af of zij wel een antwoord krijgt.

Vanmiddag werd ik dan eindelijk gebeld door de gemeente, of ik nog geïnteresseerd ben in ‘Bijstand op Maat‘ was de vraag. Gevolgd door de vraag of ik dan ook nog altijd mee wil doen in groep 1. Hij vroeg het serieus, groep 1! Ik heb vanaf het begin aangegeven dat ik zeker niet in de werkontmoedigingsgroepen mee wil doen maar de gemeente durft te vragen of ik nog altijd mee wil doen in groep 1. Dat ik me had opgegeven voor groep 2 wist hij niet. Hij beweerde zelfs dat ik alleen bij een bijeenkomst van groep 1 was geweest, dat stond voor zijn neus. Dat ik me had opgegeven voor bijeenkomsten van alle 3 de groepen en daar ook ben geweest wist hij niet. Voor elke bijeenkomst had ik me vooraf aangemeld, bij elke groep moest ik me bij binnenkomst melden en stond ik ook netjes aangemeld, bij elke bijeenkomst heb ik vragen gesteld maar deze medewerker van Mattias Gijsbertsen heeft op zijn beeldscherm staan dat ik mij heb opgegeven voor groep 1.

Nadat ik hem heb verteld dat ik al 3 jaar niet mag werken van zijn baas en niet in een groep wil waarvan het doel is om mijn nog minstens 2 jaar in de bijstand vast te houden geeft hij aan dat hij het veranderd en dat ik in groep 2 meedoe, eind oktober krijg ik bericht over hoe het verder gaat. Hij begrijpt dat ik niet wil meedoen in de andere groepen. Ik zal zijn naam niet noemen, begrip tonen voor iemand die al 3 jaar in de bijstand wordt vastgehouden door Mattias mag vast niet van Mattias.

Ik wacht rustig op het bericht van de professionele begeleider van groep 2 of de brief van de gemeente dat ik meedoe in groep 1 of 3. Een brief waarin ze aangeven het jammer te vinden dat ik niet mee wil doen zou mij ook niet eens verbazen. Bij de gemeente Groningen weet je nooit waar je aan toe bent. Behalve natuurlijk als je zonder tussenkomst van de gemeente betaald werk gaat doen. Dan weet je dat je gestraft gaat worden.

Alexsander Hesse 2017

Geplaatst in bijstand op maat, Column | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 reactie

Bijstand op maat, doen of niet doen

Vorige week mocht ik mij op 3 verschillende dagen op evenveel verschillende locaties melden voor de bijeenkomsten van ‘Bijstand op Maat‘, hierover heeft u al kunnen lezen. Ook bij DANG kunt u lezen over de bijeenkomsten.

In mijn verslag over groep 1 gaf ik aan dat dit een groep is waarin werken ontmoedigd wordt. Na 3 maanden meer verdienen dan de bijstand word je uit de bijstand en dus ook uit ‘Bijstand op Maat‘ gegooid. Dit betekend dezelfde ellende die ik al vaker heb meegemaakt, opnieuw aanvragen van de uitkering, twee en halve maand geen inkomsten met de nodige schulden tot gevolg. Groep 1 doe ik dan ook niet aan mee.

Ik mis een groep waarin mensen mogen werken zonder gestraft te worden. Drie jaar niet mogen werken, drie jaar buitengesloten worden is voor mij erg zwaar. Mijn plezier in het leven begint op te raken. Mijn humor is al geruime tijd omgeslagen in frustratie, in haat voor de wethouder die mijn leven onmogelijk maakt.

Als je in groep 3 meer verdiend dan de bijstand dan telt de vrijlating van €199,- niet meer. Omdat het zonder opleiding onmogelijk is om ergens fulltime voor onbepaalde tijd aan het werk te komen is het de bedoeling dat je in deze groep ervoor zorgt dat je niet te veel verdient. Ik zal proberen duidelijk te maken waarom. Alle bedragen zijn netto.

Verdiensten……………Houden……………Uitkering………………Totaal
€50,-……………………….€25,-……………….€937,19………………..€962,19
€100,-……………………..€50,-……………….€937,19………………..€987,19
€400,-……………………..€199,-……………..€937,19………………..€1136,19
€800,-……………………..€199,-……………..€937,19………………..€1136,19
€950,-……………………..€950,-……………..Geen…………………….€950,-

Het is zo geregeld door de gemeente Groningen samen met de universiteit dat iemand die tussen €937,19 en €1136,19 netto verdient in een maand in groep 3 van ‘Bijstand op Maat‘ minder overhoudt dan iemand die in dezelfde maand €400,- verdient. Op deze manier worden de deelnemers door de gemeente Groningen samen met de universiteit ontmoedigd om meer te gaan verdienen dan die €400,- en zeker niet meer dan de bijstand omdat men het risico niet wil nemen om meer te verdienen en daardoor minder over te houden aan het eind van de maand. Lukt het de bijstandsgerechtigde om langer dan drie maanden een bedrag boven het bijstandsniveau te verdienen dan volgt het stopzetten van de uitkering. Zelf heb ik het meermaals meegemaakt dat het stopzetten gebeur juist op het moment dat het werk al twee weken is afgelopen, je zit dan twee en halve maandd zonder inkomsten en omdat je uit de bijstand bent geweest begint de ellende weer opnieuw met een nieuwe aanvraag voor een uitkering. Dat de gemeente en de universiteit als dit gebeurd tijdens ‘Bijstand op Maat’ van een succes zullen spreken zou mij niet eens verbazen. Je bent immers dankzij ‘Bijstand op Maat‘ uit de bijstand. Dat het succesverhaal na twee jaar ‘Bijstand op Maat‘ allang weer in de bijstand zit en het wel uit zijn hoofd laat om nog weer aan het werk te gaan is van ondergeschikt belang. Dit is dan ook de reden dat ik niet meedoe in groep 3 van ‘Bijstand op Maat‘.

In mijn verslag over groep 2 schreef ik al dat de aanwezige ambtenaar zei dat niemand het recht heeft om het experiment voor mij te stoppen als ik er aan meedoe. Ik bepaal. Mijn wantrouwen richting de gemeente sprak ik ook uit bij mijn bezoek aan de gemeentelijke ombudsman waar op dit moment 7 klachten van mij tegen de gemeente in behandeling zijn. Zij rade mij aan een bevestiging te vragen zodat ik het zwart op wit heb.
bom Niet te stoppen
Drie jaar in de macht van de gemeente, drie jaar geen rechten, werk moeten weigeren heeft veel mij gevergd. Mijn gevoel van eigenwaarde is helemaal weg. Nadenken over wat ik wil heb ik al heel lang niet gedaan. Het heeft geen nut, geef ik iets aan bij de klantmanager dan mag het niet, geen budget. De rest van mijn leven bijstand komt neer op zo’n €225.000,- netto. Blijkbaar is daar wel budget voor. Een oud-klantmanager droeg mij ooit op om maar te beweren dat ik een hefttruckcertificaat had terwijl mijn certificaat al lang verlopen was, een nieuwe was geen budget voor. De problemen waren niet te overzien geweest als ik een ongeluk had gekregen zonder geldig certificaat.

Ik lees hoe mensen de bijeenkomsten hebben ervaren, dat mensen in de bijstand er niets mee opschieten, dat tot nu toe alleen anderen beter zijn geworden van de ellende van de bijstandsgerechtigden. Dat er niet ineens ambtenaren zijn die je inkomsten wel goed zullen verrekenen. Dat bijeenkomsten zijn gestopt omdat de vragen te kritisch waren. Ook lees ik dat het onderzoek wordt uitgevoerd door de afdeling ‘Ruimtelijke wetenschappen en economische geografie’ van de RUG en niet door ‘Gedrags- en maatschappij wetenschappen‘ wat logischer zou zijn als het daadwerkelijk zou gaan om ons gedrag bij een andere manier van behandelen.

Er zijn zoveel redenen om niet mee te doen. En toch…… Toch ben ik nieuwsgierig. Ik wil het weten, ik wil weten wat deze persoonlijke begeleiders dan voor mij kunnen (mogen) doen wat in de afgelopen jaren niemand deed. Ik ben nieuwsgierig hoe snel de door de gemeente ingehuurde persoonlijke begeleider mij moet opdragen om werkervaring op te doen. Hoe lang het duurt voordat ik moet zorgen dat iemand anders zijn baan moet inruilen voor een uitkering omdat ik met ‘Bijstand op Maat‘ mee doe. Ik zal mijn persoonlijke begeleider moeten teleurstellen. Werkverdringing doe ik niet weer. Ook het uitzendbureau loop ik de komende twee jaar voorbij. Niet langer de vicieuze cirkel van werken en inkomsten hebben en daarna weer weinig tot niets. Ik vraag me ook af of de onderzoekers wel weten hoe onze wethouder mensen heeft klaargestoomd voor de onderzoeken. Dat er mensen meedoen die zelf werk kunnen vinden, die zelf willen werken maar die dat onmogelijk gemaakt wordt door de gemeente Groningen. Ik vraag me af of de onderzoekers weten hoe bijstandsgerechtigden in Groningen mentaal zijn gebroken in opdracht van de wethouder.

Als ik niet meedoe heb ik niets, dan kan ik vanaf de zijlijn toekijken hoe mensen die een paar maanden uit de bijstand zijn als succes worden vermeld in de uitkomsten van het experiment. Dan blijf ik de rest van mijn leven in de bijstand want daar zullen de medewerkers van wethouder Mattias Gijsbertsen wel voor zorgen. Doe ik mee aan groep 1 of 3 dan mag ik heel even werken, tot ik uit de bijstand ben en dan snel weer terug, ik ga het niet doen, niet weer heel even gelukkig terwijl ik weet dat daarna de ellende weer opnieuw begint. Ik zit in groep 4, ik mag kiezen en kies ervoor om mee te doen aan ‘Bijstand op Maat‘ in groep 2. Kom maar op met die begeleiding, laat mij maar zien wat ik nodig heb om mijn geluk terug te vinden, wat mij weer plezier in het leven geeft. Ik weet wat niet werkt en als de begeleider gaat beweren dat een werkervaringsplaats, leerwerkplek of zogenaamde stage mij mijn plezier in het leven terug gaat geven is het snel afgelopen. Het gaat immers om mij. Ik bepaal en wat ik wil is eindelijk weer gelukkig zijn.

Alexsander Hesse 2017

Geplaatst in bijstand op maat, Column | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 reactie

Bijstand op maat, groep 3

Op het moment dat ik de hoek om loop richting de Bovenkamer zie ik een enorme trap die wel heel ver de lucht in wijst. Spontaan heb ik het zweet in mijn nek staan. Gelukkig is de deur voor de trap op slot en blijkt er verderop een ingang naar het gebouw te zijn. De mannen achter de computer herkennen mij al maar mijn naam weten ze niet meer, ik gelukkig nog wel. Na het aanmelden mag ik met de lift naar boven. De vrouw die bij mij in de lift staat vindt het uitzicht mooi, ik weet weer dat ik hoogtevrees heb.
100 2399 1
De gespreksleider, wederom dezelfde, begint dit keer in het Engels. In het Engels verteld hij dat de bijeenkomst in het Nederlands is. Daarna vraagt hij in het Nederlands of wij dat hebben begrepen.

Na tien minuten proberen en de hulp ingeroepen te hebben van een medewerker van de Bovenkamer begrijpt de ambtenaar van dienst dat als je op een scherm een filmpje met geluid wilt laten zien dat ook op de laptop het geluid aan moet staan. Het filmpje dat ik inmiddels kan dromen begint dan eindelijk met geluid.

De ambtenaar legt uit dat je in deze groep 50% van de inkomsten mag houden tot 200 euro. Het maakt geen verschil voor de toeslagen behalve de huurtoeslag, dat wordt door de gemeente gecompenseerd met de bijzondere bijstand. Het heeft geen gevolgen voor de langdurigheidstoeslag, de kwijtschelding van de gemeentebelasting raak je wel kwijt als je bijverdient. Het kan ook gevolgen hebben voor mensen die gebruik maken van de voedselbank.

Meedoen met groep 3 kan gecombineerd worden met een participatiebaan, zo kan iemand die een vrijwilligersvergoeding krijgt ook de inkomsten tot 200 euro volgens de regels van groep 3 houden. Boven het bijstandsniveau telt de vrijlating niet. Iemand die meer verdient dan de bijstand kan dus in deze groep minder overhouden dan iemand die 400 euro verdient en 200 euro mag houden. Meer werken in de maand wordt ook in deze groep ontmoedigd.

Ze weten niet hoe het gaat bij mensen die schulden hebben bij de gemeente. In het ergste geval worden de vorderingen verrekend met de inkomsten, raken de mensen die in de schulden zitten door de extra inkomsten wel hun kwijtschelding bij de gemeente kwijt en kunnen ze ook wachten op de compensatie voor de huurtoeslag. Het meedoen en bijverdienen kan iemand met schulden bij gemeente dus juist geld kosten en daardoor nog dieper in de schulden brengen.

De man die vandaag zijn verhaal mag doen heeft gestudeerd en is ondernemer geweest met mensen in dienst. Tijdens de crisis is hij in de schulden geraakt, miljoenen had hij het over, hij heeft zijn medewerkers moeten ontslaan. Hij heeft zelfs op straat en in zijn auto geleefd, daarna in de 24 uurs opvang gezeten waar hij niet blij van werd. Hij heeft een uitkering aangevraagd waarbij hij alles zelf mocht regelen maar zich wel moest melden. Door schuldsanering is hij nu schuldenvrij, hij doet vrijwilligerswerk en is via wat hij ‘het uitzendbureau van de gemeente‘ noemt, Flextensie, aan het werk gekomen bij een schoonmaakbedrijf. Bij het schoonmaakbedrijf heeft hij nu een contract. Hij ziet dit als een opstap. Ik luister naar zijn verhaal en zie het meer als schaamteloze promotie van Flextensie. De man noemt het een uitzendbureau maar dat is het natuurlijk niet.

Ook voor freelancers wordt het bedrag dat ze mogen houden in groep 3 van ‘Bijstand op Maat’ per maand berekend, voor ondernemers aan het eind van het jaar. Ze weet niet of iemand die uit de uitkering moet en er later weer in komt weer mee mag doen met het experiment. Nogal vreemd want maandag wist dezelfde ambtenaar te melden dat als je inkomsten hebt boven de bijstand en ze de uitkering stoppen je niet terug komt in het experiment.

De antwoorden op vragen die ze niet wisten worden naar de aanwezigen gemaild. Ik betwijfel of dit gaat gebeuren voor de datum dat we ons aan moeten melden. Van een aantal mensen hoorde ik dat ze de bevestiging van de aanmelding voor de bijeenkomst dezelfde middag pas hadden ontvangen. Zelf heb ik de bevestiging dat ik naar de bijeenkomsten mag helemaal niet gehad, ik had me toch echt netjes per brief aangemeld. Ik ben gewoon gegaan en ben niet weggestuurd. Een mailadres hebben ze niet, als we achteraf nog vragen hebben moeten we bellen met het klantcontactcentrum, daar weten ze de antwoorden ook zei ze. Een man naast mij merkt op dat je dan van het kastje naar de muur wordt gestuurd. Als de mensen die bij de organisatie van ‘Bijstand op Maat‘ betrokken zijn de vragen niet kunnen beantwoorden verwacht ik niet dat het klantencontactcentrum dat wel kan. Ze kunnen een antwoord geven. Of het antwoord het juiste is zal dan later moeten blijken.

In mijn gesprek vanmorgen met de gemeentelijke ombudsman heb ik ook kort verteld over ‘Bijstand op Maat’en over de twijfel die ik omschrijf in het verslag over groep 2, ze raden mij aan om een mailtje te sturen naar szw@sozawe.groningen.nl voor een bevestiging zodat ik kan bewijzen dat ambtenaren zich er niet mee mogen bemoeien en mij in het experiment moeten laten als ik mee zou doen. Het mailtje werd beantwoord door de ambtenaar die bij de bijeenkomst vertelde dat we moeten bellen omdat er geen mailadres is. Het was naar haar doorgestuurd.

Ik zal even rustig nadenken over wat ik de afgelopen dagen heb gehoord en dan laat ik u weten of en zo ja in welke groep ik meedoe met “Bijstand op Maat‘. Moet ik daarna niet vergeten ook de organisatie te laten weten dat ik meedoe als ik meedoe.

Alexsander Hesse 2017

Geplaatst in bijstand op maat, Column, Uncategorized | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 reactie

Bijstand op maat, groep 2

Op dinsdag wandel ik naar de Coendersborg voor de bijeenkomst over groep 2 van ‘Bijstand op Maat‘. Volgens Google is het een uur lopen daarom vertrek ik om 18:05 uur. De bijeenkomst begint om 19:15 uur. Ondanks dat ik de afslag naar de Coendersborg mis en daardoor een stukje om loop ben ik om 18:00 uur in de zaal. Ik krijg een kopje koffie, vertel de jongen die mijn naam vraagt wat mijn naam is en ga aan een tafel zitten. Mijn valt op dat in tegenstelling tot de bijeenkomst van groep 1 hier vooraf geen vragenlijsten worden uitgereikt, dat doen ze hier achteraf blijkt later. Ik hoor om mij heen enthousiasme over groep 2, vooral het woord opleiding hoor ik vaak voorbij komen.

De gespreksleider is dezelfde als gisteren en zijn verhaal is hetzelfde gebleven net als het filmpje. Een ambtenaar vertelt dat de gemeente minder ruimte voor het experiment heeft gekregen dan gehoopt, dat er in Groningen 12 1/2 duizend mensen in de bijstand zitten, dat er geen maximum aantal deelnemers is voor het experiment en dat ze op 30 oktober beginnen. Er zal niet snel besloten worden om te loten, iedereen zou mee mogen doen. Er zijn al 600 á 700 aanmeldingen binnen, aanmelden kan tot 16 oktober.

Er zijn voor groep 2 professionele externe begeleiders ingehuurd, dat zijn er op dit moment 5, ze hebben bijstandservaring. Dat laatste wordt gebracht alsof dat iets positiefs is, alsof ze ons dan beter zouden begrijpen. In zijn praatje noemt de ambtenaar dat voor sommigen van de deelnemers vrijwilligerswerk of een werkervaringsplaats een mogelijkheid is. In groep 1 was werkverdringing niet toegestaan, in groep 2 noemen ze het werkervaringsplaats en mag het wel.

De ambtenaar zegt dat de mensen anoniem in de groepen zijn ingeloot. Dat als mensen meedoen dat een signaal is dat mensen geïnteresseerd zijn in verandering van de wet. De vragenlijsten zijn voor alle gemeenten die meedoen hetzelfde en Den Haag betaald niet mee aan het experiment. Er wordt verwacht dat individuele begeleiding werkt.

Ook vandaag mag er een ex-bijstandsgerechtigde opdraven die zijn succesverhaal mag vertellen. De man verteld dat hij zijn baan in 2009 was kwijt geraakt, voor zichzelf was begonnen en door de crisis niet meer rond kon komen. Hij heeft 2 jaar in de horeca gewerkt maar moest er toen uit, heeft een werkervaringsplek gehad bij het minimaloket en heeft nu na twee weken training sinds kort een betaalde baan in een callcenter. Of de man een vaste baan heeft, een uitzendcontract of een halfjaarcontract met loonkostensubsidie wordt uit zijn verhaal niet duidelijk.

In deze groep is er een budget voor cursussen, niet voor een dagopleiding. Je gaat zelf een plan maken met begeleiding om te kijken wat er mogelijk is. Deze begeleiding is meer maatwerk, bij de soos is het strakker en strenger. Een van de begeleiders verteld dat mensen die nu nog niet weten wat ze willen zich ook aan kunnen melden, dan zoeken we dat eerst uit. Er wordt een plan gemaakt voor twee jaar.

Op mijn vraag hoe groot de kans is dat je klantmanager je als je meedoet aan groep 2 van dit experiment gaat stoppen en gaat dreigen dat als je niet snel gaat werken hij of zij je uitkering gaat afpakken antwoord de ambtenaar dat de klantmanager zich er niet mee gaat bemoeien.

Ik ben enthousiast, het lijkt mij wel een goed idee, samen met een professionele begeleider aan mijn toekomt werken. Een toekomst waarvan ik tot gisteren dacht dat ik hem niet had. Maar dat deze ambtenaar zegt dat het niet vanuit de gemeente door een andere ambtenaar tegengehouden gaat worden betekend natuurlijk niet dat het niet tegengehouden gaat worden. Ik heb het immers al vaker gehoord:“ Waarom luister jij naar hem? Is hij jouw klantmanager? Ik bepaal wat jij doet en als ik zeg dat jij de productie in gaat, dan ga jij de productie in. Doe jij dat niet dan pak ik jouw uitkering af!“

Vooraan zit een vrouw die aangeeft nog nooit een probleem met de bijstand te hebben gehad. Ik geef haar een flyer met het adres van mijn blog.

Alexsander Hesse 2017

Geplaatst in bijstand op maat, Column | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 2 reacties

Bijstand op maat, groep 1

Maandagavond was in ‘t Vinkhuys in Groningen een bijeenkomst voor mensen die zijn ingeloot in groep 1 voor het experiment ‘Bijstand op Maat‘ van de gemeente Groningen. Zelf ben ik ingeloot in groep 4, dat is de groep die mag kiezen in welke groep ze mee willen doen. Voor mij is dit een mooie gelegenheid om bij de bijeenkomsten van alle 3 groepen te gaan kijken. Op 7 verschillende dagen zijn er bijeenkomsten, ik kies ervoor om de eerste drie dagen naar de avondbijeenkomsten te gaan, zo ga ik op maandag naar groep 1, op dinsdag in de Coendersborg naar groep 2 en op woensdag in de Bovenkamer naar groep 3. Leuke wandelingen op de vroege avond.

Bij binnenkomst in ‘t Vinkhuys krijgen we na het geven van ons adres een vragenlijst uitgereikt. Veel vragen gaan erover of je wel je best doet om aan het werk te komen maar er worden ook vragen gesteld over je financiën en je geestelijke en lichamelijke gezondheid. Er staat in de brief die erbij uitgedeeld word dat de vragenlijst anoniem wordt verwerkt. Ik vraag het mij af omdat er wel een handtekening op moet. De man die namens de universiteit aanwezig is zegt dat de handtekening door de overheid verplicht wordt gesteld om mee te mogen doen maar los staat van de vragenlijst. De vraag om de handtekening heeft nummer 39. Volgens mij zou een handtekening die niet bij de vragenlijst hoort geen nummer hebben dat komt na de laatste vraag van de vragenlijst, die heeft nummer 38. De code die met mij verbonden is op het voorblad van de vragenlijst heeft ook niets met de vragenlijst te maken wil de man van de universiteit ons doen geloven, hieraan zien ze dat we mee doen maar staat los van de vragenlijst. Ik draai demonstratief de voorkant met code om en op de achterkant van hetzelfde papier staan de eerste 4 vragen.

De gespreksleider is een ex-bijstandsgerechtigde die via het tafeltennis is terechtgekomen bij een wijkbedrijf. We krijgen Mattias Gijsbertsen te zien die zegt blij te zijn dat we tijd hebben genomen om aanwezig te zijn. Zelf heeft hij die tijd niet genomen, het is een filmpje. Hij zegt dat hij de mens centraal wil stellen, hoopt dat de regels aangepast worden n.a.v. het experiment. Hij hoopt dat we met plezier meedoen. Dan volgt een promotiefilmpje voor het experiment, deelnemers krijgen vragenlijsten van de universiteit en er komen bijeenkomsten. De gespreksleider verteld dat deelname vrijwillig is en dat je mag stoppen zonder consequenties.

Een ambtenaar verteld dat mensen in groep 1 ontheffing hebben van de arbeidsplicht en re-integratieplicht. Zo mogen de deelnemers een opleiding doen, krijgen ze eigen regie, de gemeente bemoeit zich er niet mee. Later blijkt dat de opmerking over een opleiding een beetje voorbarig was, budget is daar bij deze groep helemaal niet voor. Een aantal dingen wordt in deze bijeenkomst anders uitgelegd dan ik ze eerst had begrepen. Zo mag je meedoen met deze groep naast een ander traject van de gemeente. Als voorbeeld noemen ze ‘Ondernemen in de Bijstand‘. Ook mag je meedoen als je een participatiebaan hebt of een parttime baan. Ik had begrepen dat je alleen mocht meedoen als je volledig in de bijstand zit. Een man vraagt of hij mag stoppen met een parttime baan die hij al jaren heeft en vrijwilligerswerk mag doen. Het geld dat hij met zijn baan verdiend word allemaal verrekend met zijn bijstand, als hij vrijwilligerswerk zou doen zou hij daar een vrijwilligersvergoeding voor krijgen die niet verrekend wordt met zijn bijstand omdat die vergoeding niet als loon gezien wordt. De ambtenaren weten het niet zeker en zoeken het uit. Waar in het Dagblad van het Noorden nog werd beweerd dat er maximaal 700 mensen mogen meedoen wordt ons nu verteld dat 700 het minimum is, er mogen meer mensen meedoen zeggen ze. Als je je opgeeft doe je mee.

Als het je lukt om werk te vinden dat je een half jaar blijft doen voordat het eindigt ben je verplicht om WW aan te vragen. Ze zegt:“ Als je recht hebt op WW, moet je het aanvragen.“ Zelfs als je maar drie maanden werkt wordt de bijstand al gestopt antwoorden de ambtenaren op de vraag van een man die blijkbaar dezelfde ervaring hiermee heeft die ik ook heb. Zodra je terug komt in de bijstand mag je niet verder meedoen in het experiment. Ik merk op dat in groep 1 werken dus niet is toegestaan. Om mij heen wordt instemmend geknikt. Als er specifiek wordt gevraagd of het volgens de participatievet wel is toegestaan om bijstand na drie maanden al te stoppen weten de ambtenaren het niet meer zeker en wordt ook dit nagekeken. Er zit iemand in de zaal die de staatssecretaris daarover heeft aangesproken en dat maakt de ambtenaren toch wat onzeker.

Er mag een oud-bijstandsgerechtigde haar verhaal doen. Ze verteld dat ze na meerdere keren “Nee“ te hebben gehoord toch een opleiding heeft gekregen van de gemeente. Ze heeft een opleiding gekregen van 3 jaar die ze naast haar uitkering mocht doen. Ze zegt:“ Grijp je kans. “ Meerder personen in de zaal reageren nogal verbolgen op het verhaal van de vrouw omdat de meeste mensen in de zaal ook om een opleiding hebben gevraagd en te horen hebben gekregen dat daar geen budget voor is. De reden dat de gemeente deze vrouw haar verhaal hier heeft laten doen ontgaat mij. Het maakt wel duidelijk dat het beleid van de gemeente op willekeur gebaseerd is.

Aan het begin van de avond zat de zaal behoorlijk vol, er zaten ruim 50 mensen in de zaal, tijdens de bijeenkomst liepen steeds meer mensen de zaal uit waardoor er op het eind nog zo’n 25 mensen over waren.

Op een vraag uit de zaal wordt door de ambtenaar geantwoord dat op geld gewaardeerde arbeid niet vrijwillig gedaan mag worden, werkverdringing mag in dit experiment dus niet. Een man merkt op dat Natascha van ‘t Hooft, woordvoerder van de gemeente in het Dagblad van het Noorden heeft beweerd dat je best zwart betaald mag worden als je de buurman helpt met verhuizen. De ambtenaar kent Natascha maar weet niet of ze dat gezegd heeft. Als je wekelijks 100 euro betaald krijgt mag het in elk geval niet. De gespreksleider wenst ons allemaal succes met de keuze.

Als de ambtenaren die de vragen moesten beantwoorden aan het spelletje ‘Twee voor Twaalf‘ hadden meegedaan hadden ze het woord niet geraden.

Alexsander Hesse 2017

Geplaatst in bijstand op maat | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 6 reacties

Uitnodiging voor gisteren

Vanmorgen ging ik zoals bijna elke dag rond half negen de deur uit om te gaan sporten. Omdat ik gisteren wegens maagklachten niet buiten ben geweest liep ik eerst even langs de brievenbus. Er was geen post, alleen de Groninger Gezinsbode lag er. Ik verheugde mij al op het lezen van de krant na het sporten. Zo’n twee uur later kwam ik bezweet weer thuis. In de brievenbus lag op de krant een enveloppe van de gemeente. Boven aangekomen open ik met enige spanning de brief en het blijkt mijn uitkeringsspecificatie te zijn. Dat de maandelijkse boete van inmiddels €49,32 er wederom afgaat zal niemand verbazen, hierover heb ik volgende week donderdag een afspraak met de gemeentelijke Ombudsman. U begrijpt dat die boete wegens werken maar een klein onderdeel is van het gesprek met de Ombudsman, afgelopen dinsdag was ik op het spreekuur maar omdat het gesprek al een half uur duurde en anderen zaten te wachten hebben we nu een afspraak gemaakt voor volgende week. Er staat een uur voor ingepland. De mail met 43 bijlagen heb ik dinsdag gelijk verzonden.

In de bijsluiter bij het medicijn uitkering staan naast de gebruikelijke onderwerpen dit keer ook oproepen voor voorlichtingsbijeenkomsten. Er is een bijeenkomst over de metaal maar omdat ik weet dat ik het lassen nooit zal leren omdat ik kleurenblind ben heeft dat voor mij geen nut. De lascursus heb ik jaren geleden al eens geprobeerd en dat was geen succes. Net als bij het laboratoriumonderwijs waar ik ook duidelijk had gevraagd of kleurenblind zijn een probleem is moest ik er ook bij de lascursus zelf achter komen dat je dat niet goed kunt zien als je kleurenblind bent. Ik moest maar metalen buisjes zagen. Dat je een zaag beter kunt stoppen als er een buisje vast zit kan ik nog altijd zien aan een streepje op mijn hand.

In de bijsluiter staat ook een voorlichting voorschakeltraject bouw. Hier zie ik verder geen probleem. Er word niet gesproken over een stage. Een stage betekend in Groningen dat je er voor mag zorgen dat iemand anders in de bijstand komt en jij een aantal maanden zonder loon werkt om vervolgens zelf weer in de bijstand te komen al dan niet na een tijdelijk contract. Ze beweren zelfs dat ze helpen met het zoeken van een passende vervolgopleiding of passend werk. Het klinkt te leuk om waar te zijn maar naar de bijeenkomst gaan kan natuurlijk geen kwaad.
bouw gisteren
Dan zie ik toch een klein probleempje. De bijeenkomst waar ik heen kan is gisteren, ik had me aan kunnen melden tot afgelopen dinsdag. Jammer. Nou ja, jammer? Er moet toch een reden zijn waarom de gemeente Groningen een bijeenkomst in de bijsluiter zet die een dag eerder al is geweest en waar we ons tot nog een dag eerder voor konden aanmelden. Ik heb een vermoeden. Onze GroenLinks wethouder vindt het helemaal niet erg om te laten merken dat wij, de bijstandsgerechtigden, in zijn ogen maar lui zijn, dat wij niet willen. Wat is er dan mooier dan een bijeenkomst organiseren en vervolgens tot de conclusie komen dat er bijna niemand komt. Het zal vandaag of morgen in de krant staan verwacht ik:“ Bijstandsgerechtigden in Groningen hebben geen belangstelling voor banen in de bouw.“ In de Gezinsbode van vandaag stond het nog niet.

Alexsander Hesse 2017

Geplaatst in Column | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen